Lezing

De naam van de Amerikaanse choreograaf Steve Paxton is gaandeweg een natuurlijke associatie geworden bij de term improvisatie. Na een vijfjarige carrière bij de Merce Cunningham Dance Company nam hij begin jaren zestig samen met Trisha Brown deel aan de historische performances in de (voormalige) Judson Memorial Church in New York.

Door dans te reduceren tot haar eenvoudigste, meest fundamentele vorm zetten ze er de sporen uit van wat later ‘postmoderne dans’ genoemd wordt. Net tien jaar later richt Trisha Brown haar eigen gezelschap op en slaat Steve Paxton definitief de weg in van de improvisatie. In zijn vroegste werk betekende dansen zoveel mogelijk variaties zoeken op dagelijkse bewegingen als eten, drinken, praten, lachen maar vooral wandelen: een gedeelde ervaring van performer én toeschouwer. In het midden van de jaren zeventig ontwikkelde hij een nieuwe dansvorm, de contactimprovisatie. Jarenlang en wereldwijd improviseerde hij op Bachs Goldberg variations in een uitvoering van Glenn Gould. Hij speelde het zo’n 150 keer, steeds weer op zoek naar andere variaties op de veelgelaagde muziek van Bach.

In het kader van SuperBodies kan u kennis maken met Phantom exhibition, een sequentie van bewegingsbeelden van het lichaam, niet zelden van Paxton zelf. De scenische aanpak van de tentoonstelling die eerder al in Japan en Brussel te zien was legt de nadruk op de verbanden tussen de videosequenties en de zwaartekracht. De video-installatie is een artistieke spin-off van de dvd en het boek Material for the spine, een uitgave van het Brusselse Contredanse uit 2008, gerealiseerd door Baptiste Andrien, Florence Corin en Steve Paxton. De installatie die in Hasselt getoond wordt is een ‘nieuwe’ of herwerkte versie van de oorspronkelijke installatie.
Reden waarom Steve Paxton zelf aanwezig zal zijn op de opening van SuperBodies. Daaraan gekoppeld geeft hij op zaterdag 4 februari een lezing. Een unieke gelegenheid om één van de belangrijkste choreografen van de 20ste eeuw te horen praten over zijn filosofie, zijn uitgangspunten en zijn choreografisch oeuvre.